Voor mij stond MS altijd voor multiple sclerose, maar sinds kort begrijp ik dat het ook staat voor manuscript. En om alvast de clou te verklappen, ik ben sinds kort de trotse eigenaar van een ms (nee ik ben niet ziek). Ergens in januari 2022 kreeg ik een mailtje van een bevriende medewerker van een uitgeverij: dit is het jaar dat Hans Bousie zijn boek gaat schrijven. En ik realiseerde me opeens dat ik er al jaren over zeur, maar gewoon simpelweg nooit begonnen ben. En toen dan ook nog een vriend van mij zei (ik piepte over tijdgebrek) “geen tijd is geen prioriteit”, ben ik gaan schrijven.
Ik ben twee weken op Schiermonnikoog gaan zitten en ben met allerlei losse flodders aan het schrijven gegaan. En verdomd, dat ging wonderwel. Waarom Schier? Omdat ik van het eiland hou en omdat het boek (wat is kip en wat is ei) zich daar afspeelt. Dus ik dacht als ik twee weken 15.000 woorden bij elkaar kan typen, dan is het een kwestie van een paar maanden voor het boek af is. Nou mooi niet dus. Ik heb er met tussenpozen steeds een week de tijd voor weten te nemen, de voorlaatste keer was in December 2024 en daar was ik eigenlijk voortdurend op afstand aan het werk en kwam het er nauwelijks van om te schrijven. Tot afgelopen december. Ik heb weer een week (nou ja, dat heet officieel een midweek geloof ik) en een kamer in hotel van der Werff gereserveerd en ik ben gaan schrijven.
Vooraf had ik een van mijn zonen (hij leeft nogal mee) verteld dat ik echt niet wist of het boek (ooit) af zou komen. Maar eenmaal op mijn kamer aangekomen ben ik met mijn jas nog aan achter de laptop gekropen (de lezer zal wellicht denken, wat een gedrevenheid, maar de eerlijkheid gebied mij op te biechten, dat die jas ook was ingegeven door de kou in de kamer, de verwarming stond nog uit). Ik ben gaan schrijven en vrijdagmiddag om 13.01 zette ik de laatste punt. Ik keek een tijdje niet begrijpend naar mijn beeldscherm en sprong toen een gat in de lucht en bijna ook in het plafond. Ik ben gaan lunchen beneden en gaan wandelen, eerste dag dat ik überhaupt buiten was en toen ’s avonds lekker gegeten en ben ik in de plaatselijke kroeg beland, die ik na enige uren klapwiekend maar innig tevreden weer verliet. Heerlijk.
En toen ja. Het ms is dus af, maar dan komen direct vragen als, is het echt “af”? Nee, dat is het niet. Van een bevriende uitgever hoorde ik al dat een goed ms aan vier eisen moet voldoen: concept, taal, stijl en structuur. Ik denk dat het bij mij met het concept en de taal wel goed zit, waar het gaat over stijl twijfel ik. Ik ben nogal geneigd (u kunt het hier lezen) om te schrijven in spreektaal . Waar het gaat over structuur, weet ik wel zeker dat er nog wat moet worden geschaafd. Maar hoofdzaak is, ik heb een kop en een staart en 91.000 woorden daartussen. En nu op naar de Nobelprijs voordat Trump die inpikt.
Hans Bousie